top of page

De levenslange invloed van weeënopwekkers en inleiding.

Er heerste paniek tijdens de bevalling van mijn zoon. Zijn hartje viel altijd weg op de monitor. Ik had op dat moment niet zoveel besef van alles wat er gaande was, veel te druk met weeën op te vangen. Nog voor ik het goed door had, spoten ze iets in via het infuus. Weeënopwekkers, kunstmatige oxytocine om alles wat sneller te doen verlopen....


Mijn man zegt het nu nog vaak: 'Je bent helemaal verandert sinds de geboorte van onze zoon.' En ja, hij heeft gelijk. Ik ervaar een afstand tussen mezelf en anderen. Niet alleen ik merk die gevolgen op, ook mijn zoon zelf heeft er elke dag last van en het beïnvloed alles wat hij doet.

Even wat duiding geven. Oxytocine is een ontzettend belangrijk hormoon op vlak van verbinding en hechting. Ook tijdens de bevalling speelt het een grote rol. Het wekt weeën op en zorgt voor een vlot verloop van het proces doordat het ontspanning brengt. Als een bevalling niet zo vlot verloopt als gehoopt dan wordt al eens kunstmatige oxytocine gegeven wat ook stimulerend werkt op de baarmoeder. Syntocinon wordt toegediend via een infuus, een injectie in je been of een neusspray. Wat is dan het probleem? Syntocinon is niet te vergelijken met het lichaamseigen oxytocine, alhoewel het effect ervan wel vaak als hetzelfde wordt ervaren, mits in lage dosering. Toch remt het de natuurlijke aanmaak van dit hormoon af. Doordat het om een synthetish middel gaat, kan het niet door de brein-bloedbarrière heen. Dat betekent dat het wel de lichamelijke eigenschappn van oxytocine heeft, maar niet de mentale. Het helpt dus wel de gevolgen van oxytocine na de bootsen, zoals het op gang brengen van borstvoeding, minder bloedverlies en opwekken van weeën, maar het geeft geen geluksgevoel en helpt ook niet de pijn beter verdraagbaar te maken, wat echte oxytocine wel doet. En uit onderzoek blijkt dat die natuurlijke aanmaak nog een hele lange tijd, zelfs jaren later, geremd blijft. Even op een rijtje: Na een inleiding of weeënopwekkers zien we volgende nadelen:

- een minder sterke moeder-kind band

- een algemeen afgevlakt gevoel

- depressie

- geen intense vreugde meer kunnen voelen

- moeizaam op gang komen van de borstvoeding.


Ook voor je baby kan het toedienen van syntocinon verschillende nadelen hebben. Baby’s die geboren worden met een overvloed aan kunstmatige oxytocine, kunnen last krijgen van onvoldoende natuurlijke productie van oxytocine, net als bij de moeder.

Dit heeft als gevolg: - een verminderde zoekreflex naar de borst

- minder goed aanhappen

- extreem alert zijn

- slaapproblemen

- onverklaarbare huilbuien - afstandelijkheid of juist extreme aanhankelijkheid

- moeilijk te troosten zijn

- schrikkerigheid

- overstrekken

- darmkrampjes


Op latere leeftijd kan het resulteren in:

- driftbuien

- angsten

- oplopende emoties

- moeite met sociale contacten

- labels als HSP, AD(H)D en Autisme - wiebelgedrag - concentratieproblemen en vergeetachtigheid - laag zelfbeeld en zelfvertrouwen - slaapproblemen De kunstmatige oxytocine is heel moeilijk uit het systeem te krijgen. Dat maakt dat kinderen enorm veel onrust ervaren. Ik zie die onrust elke dag bij mijn zoon. Hij is enorm alert, enorm faalangstig en bij het minste getriggerd in zijn emoties waardoor hij ofwel snel huilt of uitbarst in boosheid.

De hechting was niet zo ideaal, weten we nu. Door syntocinon heb ik die diep hechting niet kunnen opbouwen. Ik had het zelf nooit door tot hij een kleuter was. Vanaf dat moment merkte ik heel duidelijk dat hij met iets zat. Dat hij niet helemaal zichzelf kon zijn. Die frustraties die hij elke dag uitte, de onzekerheid die groeide, de onveiligheid die hij ervaarde... ik krijg er nog steeds kippenvel van als ik het hier neerschrijf. Door mijn onrust die ik ervan heb overgehouden, was ik altijd sneller gefrustreerd, boos en getriggerd door zijn gedrag.

Sinds kort zijn we gestart met het ontstoren van de syntocinon in zijn lichaam en dat van mij. Man, man, man wat een verschil. Hij geniet meer van de dingen, speelt terug meer buiten en met zijn broer in plaats van zich terug te trekken in zijn eigen wereldje, is hij socialer, maakt hij sneller en geconcentreerder zijn huiswerk (wat elke dag een strijd was in het verleden).... ik kan nog wel even doorgaan. Door de invloed van dit synthetisch gelukshormoon en de bijhorende angsten en onzekerheden had hij ook heel wat ongeremde reflexen die zijn gedrag in stand hielden. Hij zat elke dag in overlevingsmodus. Nu ik het verschil zie met enkele weken terug, besef ik pas echt hoe vermoeiend en slopend het voor hem geweest moet zijn om elke dag zo alert te moeten zijn en je constant te moeten verzetten tegen die onrust.



Wat zijn jouw ervaringen met syntocinon tijdens of na de bevalling?

42 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven
bottom of page